Wśród rzadkich przyczyn można także wyszczególnić oporność receptorów tarczycy na TSH oraz oporność tkanek obwodowych na działanie tyroksyny i trijodotyroniny. Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest autoimmunologiczne, przewlekłe zapalenie tarczycy, zwane chorobą Hashimoto. Przeciwciała te pobudzają limfocyty do niszczenia komórek tarczycy. Szczególnie niespecyficzne objawy niedoczynności tarczycy obserwuje się u dzieci lub starszych ludzi. Dotyczą one zaburzeń wzrastania, opóźnionego dojrzewania, depresji, psychozy czy też otępienia, a także niestabilności emocjonalnej.

Inozytol na tarczycę, PCOS, insulinooporność. Jak działa ta substancja witaminopodobna?

Niedoczynność tarczycy leczy się, zastępując hormony, których własna tarczyca nie jest w stanie wytworzyć. Najczęściej stosowana jest lewotyroksyna (Euthyrox, Letrox, Tirosint Sol, Eferoxin), lek, który jest homologiczny z tyroksyną wytwarzaną w zdrowej tarczycy. Z tego powodu niezwykle istotne jest monitorowanie funkcjonowania tarczycy w czasie ciąży. Zalecane jest wykonanie oznaczenia stężenia TSH już u kobiet planujących ciążę. W przypadku podejrzenia choroby Hashimoto często zlecane jest badanie wykrywania pod kątem obecności we krwi chorego autoprzeciwciał anty-TPO oraz anty-TG. Podwyższony wynik TSH może świadczyć o niedostatecznie intensywnej pracy tarczycy, skutkuje (w ramach sprzężenia zwrotnego ujemnego) wzrostem hormonu pobudzającego produkcję T3 i T4.

Jeżeli u kobiety w trakcie ciąży zdiagnozowano subkliniczną niedoczynność tarczycy, to badanie stężenia TSH powinno się wykonać dodatkowo po 6 i 12 miesiącach po porodzie. Po rozpoczęciu leczenia pierwsza kontrola poziomu TSH powinna odbyć się po kilku tygodniach, a kolejne – zgodnie z zaleceniami lekarza. Chorzy po ustaleniu optymalnej dawki leku i po wyrównaniu poziomu hormonów badanie poziomu TSH powinni wykonywać co 6-12 miesięcy. Badania naukowe wskazują, że nieleczona niedoczynność tarczycy u niektórych osób objawia się zaburzeniami w obrębie odczuwania zapachu i smaku. U osób z niedoczynnością tarczycy może rozwinąć się neuropatia obwodowa, inaczej uszkodzenie nerwów obwodowych odpowiadających za przenoszenie informacji na trasie mózg-rdzeń kręgowy-reszta ciała. Objawia się to drętwieniem oraz mrowieniem w obrębie kończyn dolnych i górnych.

Zaburzenia miesiączkowania

Niedoczynność tarczycy może wpływać także na nasze funkcje poznawcze. W wielu przypadkach obserwuje się problemy z pamięcią oraz spadek ogólnej koncentracji – objawy określane są jako mgła mózgowa. Śpiączka hipometaboliczna wymaga leczenia w warunkach oddziału intensywnej terapii. Regulują częstość akcji serca, perystaltykę jelit, czynność układu rozrodczego, funkcję filtracyjną nerek, a także przekazywanie impulsów w układzie nerwowym.

niedoczynność tarczycy objawy

Dzięki tej diecie schudniesz przy Hashimoto!

Niewłaściwa dieta może jednak przyczynić się u osób predysponowanych do pogłębienia się niedoczynności tarczycy. Serwis PoradnikZdrowie.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza.

  • Dochodzi do osłabienia odruchów i słuchu, spadku siły mięśniowej, obrzęku stawów.
  • Wczesne rozpoznanie i prawidłowe leczenie sprawia, że niedoczynność tarczycy nie prowadzi do pogorszenia jakości życia.
  • Objawy niedoczynności tarczycy mogą obejmować zmęczenie, przyrost masy ciała, problemy z reakcją na bodźce, niską tolerancję na zimno oraz suchość skóry.
  • W przypadku niedoczynności najczęściej są to przeciwciała anty-TPO, czyli skierowane przeciwko tyreoperoksydazie tarczycowej, pełniącej istotną rolę w syntezie hormonów tarczycy.
  • Dodatkowo niskie poziomy estradiolu, suchość i atrofia błoń śluzowych pochwy, przyczyniają się do dyspareunii, czyli bolesnych stosunków seksualnych.

Do prawidłowego funkcjonowania tarczycy szczególnie ważny jest optymalny poziom witamin D i B12, sal med oraz żelaza, selenu i cynku. Lekarz zleci badanie krwi około 4-8 tygodni po rozpoczęciu przyjmowania leku, w razie potrzeby dostosowując dawkę. Po każdej zmianie dawki leku możesz spodziewać się badania krwi. Po ustaleniu optymalnej dawki badanie krwi powtarza się po 6 miesiącach, a następnie raz w roku.

Mutacje BRCA – refundowane badania dostępne bez skierowania do szpitala

Podstawowym badaniem, pozwalającym na wstępną ocenę funkcji tarczycy, jest oznaczenie poziomu TSH we krwi. TSH to hormon produkowany przez przysadkę mózgową, stymulujący wzrost pęcherzyków tarczycowych i uwalnianie hormonów tarczycy. Rozpoznanie niedoczynności tarczycy jest wskazaniem do leczenia preparatami hormonów tarczycy.

Ból wątroby – co oznacza i skąd się bierze? Najczęstsze przyczyny bólu wątroby

O tym, jak ważne jest dla organizmu wyrównywanie poziomu hormonów, wiedzą pacjenci, którzy mogą porównać swoje samopoczucie przed i po leczeniu. Środki farmakologiczne wyrównują poziom hormonów, niwelując objawy ich niedoboru i zapobiegają rozwojowi i skutkom choroby. Problemem może być natomiast zaburzenie nieleczone, ponieważ nie ustępuje ono samoistnie, ale przeciwnie – pogłębia się i rozwija – prowadząc do poważnych konsekwencji.

Jeśli zauważyłeś przyrost masy ciała i nie jest to związane z chorobą tarczycy, dowiedz się, z czego może wynikać nadwaga. Zaparcia w przebiegu niedoczynności tarczycy spowodowane są spowolnioną motoryką jelit oraz przewodu pokarmowego. Bardzo istotnym czynnikiem przyczyniającym się do niedoczynności tarczycy jest niedobór jodu w diecie. Co prawda aktualnie rzadko się to zdarza, ponieważ sól jest jodowana.

Najczęściej za niedoczynność tarczycy odpowiedzialne są procesy autoimmunologiczne w organizmie, kiedy to zaczyna on produkować przeciwciała skierowane przeciwko swoim komórkom. W przypadku niedoczynności najczęściej są to przeciwciała anty-TPO, czyli skierowane przeciwko tyreoperoksydazie tarczycowej, pełniącej istotną rolę w syntezie hormonów tarczycy. Przeciwciała są czynnikiem wywołującym stan zapalny w tarczycy, stopniowo doprowadzając do jej destrukcji. Prawidłowe stężenie TSH pozwala wykluczyć zaburzenia funkcji tarczycy. Zarówno w przypadku zwiększonego, jak i zmniejszonego stężenia TSH, konieczne są dodatkowe badania.